خیلی دوست دارم برگردم به اون روزایی که هر از ده روزی یه بار شیرینی یا یه کیک درست میکردم، وقت دمنوش عصرگاهی، با ع یا مهمونی که میومد میخوردیم. یا همیشه یکم بیسکوئیت درست کرده بودم که توی بشقاب همسایهها موقع برگشت -وقتی قبلا چیزی توش برامون آورده بودن- بذارم. اما نمیشه. بسکه هی باید به این فکر کنم که این چاق کنندهس این مضره. خیلی غصه میخورم که سرعت چاق شدنم چندبرابر آدمای دیگهس. خیلی ناراحتم میکنه.
برچسب:
نویسنده: مهدی صالحی